Friday, April 6, 2018


ക്ലാര ..









ഈ മഴയിൽ
ചില്ലുജലകങ്ങളിലൂടുതിർന്ന
ജലകണങ്ങളിൽ
ഇന്നൊരിക്കൽക്കൂടി
നിന്റെ സാമീപ്യം ഞാനറിഞ്ഞു...
മഴമുത്തുകൾ ചുംബിച്ചൊഴികിയ
കവിൾത്തടങ്ങളും,
മഷി കലങ്ങിയ വിടർന്നമിഴികളും,
നീർക്കുമിളകൾ വീണുടയുന്ന
കണ്‍പീലികളും,
വിറയാർന്ന ചുണ്ടുകളിലെ
വാചാലമായ മൗനവും
നനഞൊട്ടിയ മേനിയിലൂടെ ഞാനറിഞ്ഞ പ്രണയ സൗരഭ്യവും
ഇനിയുമെഴുതപ്പെടാത്ത
ഒരു കവിതയുടെ നിഗൂഡ സൌന്ദര്യം പോലെ,
സർവേന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെയും
സംവദിക്കപ്പെട്ട
പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷ്യമായി
ഓരോ മഴയിലും നിന്നോടൊപ്പം
ജനിക്കുകയും, പെയ്തൊഴിഞ്ഞ
മഴയുടെ മൗനത്തിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഊഷരഭൂവിലെ വിദൂരസ്ഥലികളിൽ
വേനൽക്കാറ്റ് പുതഞ്ഞ
കള്ളിമുൾച്ചെടികൾക്ക് നടുവിൽ
ഇനിയൊരു മഴയ്ക്ക്‌ കാതോർത്ത്‌, നീയും ഞാനും
ഒരു പ്രണയ കവിതയും....

Thursday, February 8, 2018

ഉത്തരാധുനികം 

നിന്‍റെ വിരലുകളെ സ്പര്‍ശിച്ചു
ഒരു നദിയായൊഴുകുമ്പോള്‍
തീരയാര്‍ത്തടിക്കുന്ന
ഓളപ്പരപ്പുകളില്‍
നീയെന്‍റെ സ്വപ്നങ്ങളെ
തല്ലിയുലച്ചു....

വാഗ്ദത്ത ഭൂമിയില്‍ 
ദാനമായ്‌ നല്‍കിയ
പ്രണയത്തിന്റെ പ്രമാണം

ഭൌതീക സുഖങ്ങളുടെ
മണി മേടയില്‍ നീ മറന്നു വച്ചു

സിരകളില്‍ ഉന്മാദമുണര്‍ത്തിയ
കുതൂഹലങ്ങള്‍ക്ക്‌ കൂട്ടിരിക്കാന്‍
ഒരു വ്യാഴവട്ടം കൊണ്ടു
കൊരുത്തൊരുക്കിയ ജീവിതം
പണയപ്പെടുത്തിയിട്ടും


എന്‍റെ ബീജങ്ങള്‍ക്ക് വളരാന്‍
കൊഴുത്ത ആടയാഭരണങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലെ
ഗര്‍ഭാശയത്തിലിടം നല്‍കാതെ
ചവിട്ടിയരച്ചു കളഞ്ഞ സംസ്കാരത്തെ
ഉത്തരാധുനികമെന്നു വിളിക്കട്ടെ..



അവർ

എന്റേതെന്നും നിന്റേതെന്നും 
വേർതിരിവിന്റെ ശാഖകൾ
നാട്നീളെ ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിച്ചു 
നമ്മുടേതെന്ന വാക്കിനെ 
കൊത്തിക്കീറി ചുടലയിൽവെച്ച
ശവം തീനികൾ

സംസ്കാരപെരുമയിൽ 
കൊടിനാട്ടിയൊരു ജനതയെ 
മതങ്ങളുടെ തുടലിലിട്ടു 
വരിയുടക്കപ്പെട്ട
കടൽക്കിഴവനെകൊണ്ടു 
തലങ്ങും വിലങ്ങും ഭോഗിപ്പിക്കുന്നവർ

നീയും ഞാനും 

ദുരന്തത്തിന്റെ പാനപാത്രം മോന്തിയ
അനാഥ ശിൽപികൾ,
അവകാശികളില്ലാത്ത
കബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ 
അപരന്റെ കുടലിലെ 
വിസർജ്യം ഭക്ഷിക്കുന്ന
വല്മീകത്തിലെ ഞണ്ടുകളെപ്പോലെ !

ദണ്ഡയിൽ കൊരുത്ത
കാവിക്കൊടിയേന്തിയവർ
അടുക്കള തിണ്ണയിൽ
പെറ്റമ്മ വിളമ്പിയ 
പ്രാരാബ്ധ കഞ്ഞിയിൽ
നഞ്ചു കലക്കുമ്പോൾ
നമ്മൾ കണ്ണീരുപ്പു കൊണ്ട്
ചുണ്ടു നനച്ചു പശിയടക്കേണ്ടവർ

അക്ഷരങ്ങളെ ഭയന്ന്
ജ്വലിക്കുന്ന തൂലികൾക്കു
തീയിടുന്നവരെ,
കവിതകൾ കേട്ട കാതിൽ
ഈയമൊഴിക്കുന്നവരെ, 
തിരിച്ചു കറങ്ങാനാകാത്ത
ചുറ്റിത്തിരിയലുകളൊന്നും
ഭൂമിയിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെന്നു
നിങ്ങളോർക്കുക!

ചോരശാസ്ത്രത്തിലെ
അവസാനഖണ്ഡികയും
ഞങ്ങളിൽ പരീക്ഷിച്ചു
ഉയിരൂറ്റിയെടുത്ത
അസ്ഥിപഞ്ജരങ്ങളിൽ
ആണിയടിക്കും മുമ്പ് 
ഒളിയിടങ്ങളിൽ ഗൂഢനിക്ഷേപങ്ങളുമായി
ചരിത്രം കാത്തിരിക്കുമെന്നും
ചുഴിയിടങ്ങളിൽ നിന്നു
വിപ്ലവ കാഹളങ്ങൾ
മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങിയെന്നും
നിങ്ങളറിയുക !

Saturday, January 25, 2014
















പുന:സമാഗമം


പുഴുക്കുത്തു വീണ
പുസ്തകങ്ങളിലെ
ആകസ്മികതയുടെ
കെട്ടുപാടുകളില്‍
നിന്നെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍
ഭൂതകാലത്തിന്‍റെ
ജാലകത്തില്‍
മഞ്ഞുകണങ്ങള്‍
അവ്യക്തതമായ
ചിത്രങ്ങളെഴുതുകയായിരുന്നു

മുടിയിഴകളില്‍ കൊരുത്ത
നനുത്ത വെള്ളിനൂലുകള്‍ 
പൂര്‍വ സ്മരണികയിലെ
പ്രണയ നിമിഷങ്ങളുടെ
ഓര്‍മയുണത്തിയപ്പോള്‍,
നിന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ക്കിന്നും
അതേ മാസ്മരികതയെന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍

ഹൃദയത്തിലേക്ക്
കുടിയേറിയത്‌
ഒരു വ്യാഴവട്ടം മുമ്പേ
നിന്‍റെ നഗ്നമേനിയുടെ
നിമ്നോനതങ്ങളില്‍
ഞാന്‍ മറന്നു വച്ച
പ്രണയത്തിന്റെ
തുടിപ്പായിരുന്നു..

Sunday, October 13, 2013

 
 

"സര്ദാ്ര്‍ വല്ലഭായ്‌ പട്ടേലിന്റെ ഭീമകായ ഉരുക്ക് പ്രതിമ പണിതീര്ക്കാന്‍ ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരു തുണ്ട് ലോഹം ശേഖരിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് മാത അമൃതാനന്ദമയിയുടെ പിറന്നാള്‍ ആഘോഷത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു കൊണ്ട് നരേന്ദ്രമോഡി"

 

ചേര്ത്ത് വായിക്കുക...


 ഒരു തുണ്ട് ലോഹം


 ആര്‍ത്ത നാദങ്ങളുടെ
 അലയൊലികളില്‍
 സ്വന്ത ബന്ധങ്ങളുടെ
 കബന്ധങ്ങള്‍ തേടുന്ന
 ദുരന്ത ബാല്യങ്ങളുടെ
 കുരുന്നു കണ്ണുകളില്‍
 അച്ഛന്റെ, അമ്മയുടെ
 കുഞ്ഞുപെങ്ങളുടെ
 കബന്ധങ്ങള്‍ കോര്‍ത്ത
 മൂന്നുമുനയുളള ലോഹദണ്ഡ്......!

 നിയതി നിയോഗങ്ങളുടെ
 കാലപ്രവാഹത്തില്‍
 ദൈവനിയോഗത്താല്‍
 നവഗോകുലത്തിലവതരിച്ച
 മാനവ സ്നേഹത്തിന്‍
 അഭിനവ ദൂതന്‍
 ആരോഹണത്തിനൊരുങ്ങി
 തലപ്പാവ് ധരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍

 വ്രണിത ബാല്യങ്ങളുടെ
 നെഞ്ചിന്‍ നെരിപ്പോടില്‍
 കനല്‍ക്കാറ്റിലൂതിയുരിക്കിയ
 ചുട്ടുപഴുത്തൊരു ലോഹദണ്ഡ്
 നിനക്കായി ‍കാത്തുവെയ്ക്കും.

 രാജ്യനവീകരണത്തിന്
 കോപ്പുകൂട്ടിയവര്‍ക്ക്
 ബിംബ പീOങ്ങളോരുക്കാനല്ല
 മുന്നീര്‍ക്കുടം പിളര്‍ന്നു
 മുള്‍മുനയില്‍ കോര്‍ത്തെടുത്ത
 മനുഷ്യ ഭ്രൂണത്തിന്‍റെ
 കണക്ക് ചോദിക്കുവാന്‍...
 

Wednesday, March 28, 2012

വികല വിഭ്രമങ്ങള്‍



വാക്കുകള്‍ക്കും
വാചകങ്ങള്‍ക്കും 
നിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കുമിടയില്‍ 
മൗനംവളര്‍ന്ന്‍,
വിദൂരദ്രുവങ്ങളിലേക്ക്‌
മനസ്സും ശരീരവും
പ്രയാണം ചെയ്തപ്പോള്‍


 പകുത്തുനല്‍കിയ
സ്നേഹത്തിന്‍റെ
ലസാഗുവും, ഉസാഗയും,
കൂട്ടിക്കിഴിക്കലുകളുമറിയാതെ
പ്രണയത്തിന്‍റെ,
പങ്കുവെക്കലിന്റെ
ശതമാനക്കണക്കുകളില്‍
അജ്ഞതയോടെ
പകച്ചുനിന്നപ്പോള്‍

മുറിവേറ്റ മനസ്സുമായി
അശാന്തിയുടെ
ദിനരാത്രങ്ങളിലൂടെ
വികലവിഭ്രമങ്ങളിലേക്ക്‌
ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചു...

അരൂപികളും,
ആത്മാക്കളും
സല്ലപിക്കുന്ന
ചുടലപറമ്പില്‍
കഫന്‍ തുണിയില്‍
പൊതിഞ്ഞെടുക്കാത്ത
ജീവന്‍ തുടിക്കുന്ന
പതിനൊന്നു പൈതങ്ങളെ
ഞാന്‍ ഖബറടക്കി

വിഹ്വലതകളും,
വിഭ്രാന്തികളും
പെയ്തൊടുക്കി
തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍
ഞാനോര്‍ത്തു,
ഒടുവില്‍ ഖബറടക്കിയ
പൈതലിന് നിന്‍റെ മുഖമായിരുന്നില്ലേ..?

Saturday, March 10, 2012



യാത്രയിലെ നിറങ്ങള്‍
ചുവപ്പും പച്ചയും
വെളിച്ചങ്ങളിണചേര്‍ന്ന്
അദൃശ്യതയുടെ
മാറാല നെയ്തപ്പോള്‍

സമാന്തര പാതകളിലൂടെ
ഞങ്ങളെന്നും
എതിര്‍ദിശകളിലേക്ക്
സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു

അവിരാമമായൊരു
തിരയൊഴുക്കില്‍
ചുട്ടുപഴുത്ത
കറുത്ത പാതകള്‍
ഒരിടത്തും, ഒരിക്കലും
സന്ധിച്ചില്ല

അരുതായ്മകളുടെ
പാപക്കുരുക്കില്‍
വഴിമാറി സഞ്ചരിച്ചവര്‍
എന്നെ നോക്കി പല്ലിളിച്ചു
നിറങ്ങള്‍
മിന്നിമറയുന്ന
വിഭാഗീയതയുടെ
അതിര്‍വരമ്പുകളില്‍
ഞാനിന്നും ക്ഷമയോടെ
കാത്തിരിക്കുന്നു

ഒരുനാള്‍ വരും.............

സമാന്തര പാതകള്‍
സന്ധിക്കുന്നോരിടത്ത്
ചുവപ്പും പച്ചയും,
നിറങ്ങളെല്ലാം ചേര്‍ന്നൊരുക്കുന്ന
മഴവില്‍ക്കുടയുടെ കീഴെ 
ഞങ്ങളൊത്തു ചേരും